Denjoj ‹ kuptimi

DENJOJ kal. libr.

Pranoj të merrem me dikë, pranoj të bëj diçka; begenis (edhe iron.). Denjoi ta priste (të bisedonte, t'i përgjigjej). Nuk denjoi të vinte.

Shih edhe: denjë ndenjas ndenjje ndenjur ndenjës dendësoj deng denigroj denik