HËNËPLOTË f.
- Hëna e plotë kur i ka mbushur katërmbëdhjetë ditë.
HËNËPLOTË mb. poet.
- Që ndriçohet nga hëna e plotë, që ka hënë të plotë. Netët hënëplota.
Shih edhe:
armëpishë
atëkohë
athëtoj
athëtor
bulëveshë
bejlereshë
drenushë
arapeshë
besëlidhës
bezhë