Belkëputur ‹ kuptimi ‹ FJALË

Belkëputur mb. -

Që e ka belin shumë të hollë, meskëputur. Vajzë belkëputur.
Përd. em. f. sipas kuptimit të mbiemrit (për vajzat dhe gratë).

meskëputur

Shih edhe: belbëzues beltar belbër belbët belcë beledie dembelosur belaqar belirteç