Krahëmarrje ‹ kuptimi

KRAHËMARRJE f. usht.

Veprimi sipas kuptimit të foljes KRAHËMARR.
Manovër e trupave në luftim, që kryhet në krahët e armikut për t'i dalë atij në shpinë dhe për ta rrethuar e asgjësuar, luftim krahëmarrës.

Shih edhe: krahëmarr krahëmarrës krahëprerë krahartë krahnjerr krahnorëse krahasoj krahëgjatë krahëhapur