Kryepleqësi ‹ kuptimi

KRYEPLEQËSI f.

Organ që përbëhej nga kryeplaku e nga disa anëtarë, i cili drejtonte punët e një fshati a të një lagjeje në qytet, zbatonte urdhrat e qeverisë dhe i shërbente kësaj për të shtypur popullin. Mbledhja e kryepleqësisë.

Shih edhe: kryeultësi kryeneçësi kryegjetës kryelartësi kryelakër kryelanë kryeqindës kryeulët kryevepër