Palëkurë ‹ kuptimi ‹ FJALË

PALËKURË mb.

1. Që nuk ka lëkurë.
2. fig. krahin. Jopjellor. Tokë e palëkurë.

Shih edhe: palore palcore palosur palakuar paluze paleshur palyrë palesuar palare