Shollondur ‹ kuptimi

SHOLLONDUR m. krahin.

Copë që mbetet nga një bagëti, të cilën e ka ngrënë ujku, nishan, shenjë. Ia gjeti shollondurin.
U bë shollondur u vra keq në shumë vende, u bë copë (kur bie).

Shih edhe: shoulder shollomotkë shollë shoshitur shoshone shoshur shogur shogëlinë shorr