Vagabond ‹ kuptimi

VAGABOND m. keq.

1. Ai që bredh rrugëve pa punë, sillet keq e bën veprime të dënueshme nga shoqëria; rrugaç; aventurier. Sjellje prej vagabondi.
2. Përd. mb. sipas kuptimit të emrit. Njeri vagabond.

Shih edhe: vagon vagjëli vagonist vagull vagullt vagëllim vagëlloj vagëlluar vagëllues