Lëkua ‹ kuptimi

LËKUA m. bot.

Bimë barishtore shumëvjeçare, me gjethe të mëdha e me lule të bardha në të verdhë që dalin mbi ujë, e cila rritet në liqene e në ujëra të ndenjura; lëpushë. Lëkua gjoli. Lule lëkoi.

Shih edhe: celulë cilësuar çelë ballëkuq çelët çelëz gërbulë cërrlë fjalëkeq cilësim