FJALË

Fjalor Shqip

MUFKË mb.

  1. I papjekur, muf. Fik mufkë. Është mufkë. Mos i këput mufka.
  2. I rrumbullakët dhe i fryrë, bufkë; i mbushur, i shëndoshë (për njerëzit e kafshët). Kish ca pata mufka.
  3. fig. I papjekur nga mendja, muf. Është mufkë fare (nga trutë).
  4. fig. Që nuk del me përfundime të mira, që nuk sjell dobi, i pafrytshëm. Doli mufkë edhe kjo punë.
  5. Përd. em. f. sipas kuptimeve 1-3 të mbiemrit.
  6. si em. MUFK/Ë,~A f. ~A, ~AT keq. Fjalë, punë etj. që nuk është menduar mirë, diçka e papjekur. Ç'janë këto mufka që thua (që bën)!
Shih edhe: mufkohet muf muft