Muçitem ‹ kuptimi

MUÇITEM vetv. krahin.

Ënjtem, fryhem, mbufatem.
vet. veta III. Mblidhet në një vend e s'ka nga të shkojë, nuk rrjedh (për ujin). U muçit uji se s'ka ku të rrjedhë.
Iu muçit zemra iu mbush zemra me maraz.

Shih edhe: muçit muço mollëmuçe palmuç