Shkronjë f
- Secila nga shenjat që përbëjnë alfabetin e një gjuhe dhe që shënon zakonisht një tingull; forma, tipi e përmasat e këtyre shenjave. Shkronjë e madhe (e vogël). Shkronja «a». Shkronja «sh». Shkronja lëvizore shkronja të prera, me anën e të cilave nxënësit e klasës së parë ushtrohen për të formuar rrokje e fjalë. Shkronja dore (shtypi). Shkruaj një numër me shkronja.
- shtypshkr. Secila nga copat e vogla prej metali etj., me një shenjë grafike të gdhendur në reliev, që shërbejnë për të radhitur një tekst. Shkronja të drejta (të pjerrëta, të zeza). Shkronja tetëshe (dhjetëshe). Shkronja titujsh. Familje shkronjash. Trupi i shkronjës. Katalogu i shkronjave. Ndërroj një shkronjë.
- vjet. Fati, e shkruara, e thëna. Si të jetë shkronja.
- Shkruaj me shkronja të arta shih tek artë (i,e). shkronjëbardhë mb. bised. Fatbardhë, pulëbardhë; kund. shkronjëzi.
Shih edhe:
dyshkronjësh
eshkore
dushkonja
ashkë
dyshkolonë
ashkëloj
eshkoset
eshkosur
eshkë
dushkajë