Shkues ‹ kuptimi

SHKUES m. vjet. etnogr.

Ai që dërgohej te njerëzit e vajzës për ta kërkuar nuse për dikë, ai që ndërmjetësonte për të bërë një fejesë; lajmës, mblesës. Dërgonin shkuesin. Vinte shkuesi.

Shih edhe: bashkues eshkët bashku bashkuar fishkët fishkje fishkur bashkësi dushktë dushkull