çapua m.sh. -
- (anat.) Thua i fortë që kanë disa shpendë shtëpiake prapa këmbës. Çaponjtë e këndesit.
-
(edhe fig.) Kthetër.
- Çaponjtë e shqiponjës. Çaponjtë e maces. Zgjati çaponjtë. I nguli çaponjtë. I ra në çaponj. I shpëtoi prej çaponjve.
- Pjesë e diçkaje e kthyer si kthetër.
- Çaponjtë e çengelit. Çaponjtë e misrit rrënjët e misrit që dalin mbi tokë.