Besëtytmor ‹ kuptimi

BESTYTNOR mb.libr.

Që mbështetet në besëtytni, që përshkohet nga besëtytnitë; që është besëtytni. Legjendë besëtytnore. Nderim besëtytnor.

Shih edhe: besëtytnor besëtytni besëtytë besëtar besëthyer besëmirë besatar besatim besimtar