FJALË

Fjalor Shqip

LLAF m. bised.

  1. Fjalë. Llafe të kota (boshe). Llaf pas llafi. Një llaf goje. Bëri llafe me dikë. Ka shumë llafe. Të km një llaf. Lëri llafet! E bënë me llafe.
  2. Muhabet; bisedë. Zuri llaf (ra në llaf) me dikë. I jepte llaf dikujt. I hyri në llaf dikujt. Ngas llafin. Që ta ngas llafin (fjalën) -- Meqë e solli muhabeti. E mbajti me llafe (me fjalë) dikë -- i premtoj diçka me fjalë, por nuk ia zgjidhi punën.
  3. vet. Thashetheme; shpifje. Merret me llafe. Janë llafe. Ka llafe për të. Mos i dëgjo llafet e botës!

* Çan llafe: shih te ÇAJ. E fsheh llafin: shih te FSHEH. Pikë llaf! shih te PIK/Ë,~A.